تقدیم به دل شکسته ها

دلم گرفته به اندازه وسعت تمام دلتنگی های عالم

شیشه قلبم انقدر نازک شده که با کوچکترین

تلنگری می شکند

می خواهم فریاد بزنم ولی واژه ای نمی یابم

که عمق دردم را در فریاد منعکس کنم

فریادی در اوج سکوت که همیشه برای خودم سر داده ام

دلم به درد می اید وقتی سر نوشت را به نظاره می نشینم

کاش می شد سرنوشت را با ان روزها شیرینم

 عجین کرد

بغض کهنه ای گلویم را آزارد

نفرین به بودن وقتی با درد همراست

ای کاش باز هم کسی اشکهایم را نبیند

تنها با خاطراتم خوشم

خیلی خیلی ممنون از نظرهای خوب و مفیدت واقعا جالب بود.

راستی وبلاگت باز نی میشه؟!؟!؟!

چرا؟!؟!؟!

منتظر کمک های دیگرت هستم!!!

أهلاً وسهلاً بكم في موقع يا حسين ..

غریب مادریاحسین

نخستين اربعين

در نخستين اربعين شهادت امام حسين (ع)، جابر بن عبدالله انصاري

و عطيه عوفي موفق به زيارت تربت و قبر سيد الشهدا شدند.

بنا به برخي نقلها، در همان اربعين، کاروان اسراي اهل بيت (ع) دربازگشت

 از شام و سر راه مدينه، از کربلا گذشتند و با جابر ديدار کردند.

البته برخي از مورخان نيز آن را نفي کرده و نپذيرفته اند،

 از جمله مرحوم محدث قمي در «منتهي الامال» دلايلي ذکر ميکند

 که  ديدار اهل بيت از کربلا در اربعين اول نبوده است.

 به هر حال، تکريم اين روز و احياي خاطره غمبار عاشورا،

 رمز تداوم شعور عاشورايي در زمانهاي بعد بوده است.

سلام به دوستان و همراهان همیشگی خودم

راستش من از شما یه گله داشتم اونم اینه که دوستان من اظهار دارن که به وبلاگ من سر می زنن ولی اکثرا نه نظر نه انتقاد و نه پیشنهاد می دن؟!؟!؟!؟

خوب این وبلاگ اگه تا حالا سر حال مونده به خاطر شما دوستان عزیز

اگه شما نسبت به این وبلاگ بی تفاوت باشین این وبلاگ خود به خود از بین می ره.

منتظر همایت های شما هستم.

تا بعد یا علی

هيچ كس ويرانيم را حس نكرد

             وسعت تنهائيم را حس نكرد

              در ميان خنده هاي تلخ من

              گريه پنهانيم را حس نكرد

             در هجوم لحظه هاي بي كسي

           درد بي كس ماندنم را حس نكرد

             آن كه با آغاز من مانوس بود

             لحظه پايانيم را حس نكرد

تنهایی

لب دریا توی ساحل ،

دوتا قلب نیمه کاره ...

 موجای سفید و وحشی ،

رو تن آبی دریا

می گن انگار که تو نیستی

منم اینجا تک و تنها

عشق يک کلام ساده است. ساده اما آشنا!

عشق با نگاه آغازمی شود ...

با محبت اوج می گيرد ... 

  وبا گريه به پايان ميرسد

دوست دارم ...

فکر میکنم که من خستگی را خسته کرده ام

کاش تنها یک نفر

فقط یک نفر جز خدا

میدانست که در دل پر آشوب من چه میگذرد

خدایاااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

چرا مرا اینقدر تنها آفریدی

خدایا مگر تنهائی برازنده تو و صفت تو نیست

پس چرا من ......................

کاش میدانستی کاش میدانستی که دگر خسته شده ام یعنی چه ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

مرد وزن جوانی سوار بر موتور در دل شب می راندند.

۱: عشق

۲: غرور

۳: جدایی

۴: دروغ

چون اگه عشق وجود نداشت انسان هرگز از روی غرور دروغ نمی گفت

و به جدایی نمی رسید........................!!!!!!

 اگه بهت نمي گم دوست دارم   قسم مي خورم دوست دارم

بهت نمي گم هرچي مي خواي بهت مي دم   چون همه چيزم تويي

نمي خوابم که خوابتو ببينم   چون خيال تو خوش تر از خوابه

اگه يه روز چشمات پر اشک شد و دنبال شونه گشتي تا روش گريه کني   صدام کن قول نميدم

 اشکاتو پاک کنم   ولي منم باهات گريه مي کنم

اگه دنبال مجسمهء سکوتي بودي تا سرش داد بزني   صدام کن   قول مي دم ساکت بمونم

 اگه دنبال خرابه اي بودي که همه نفراتو توش دفن کني   صدام کن   تنها قلب من  خرابه توی

یکی بود یکی نبود . اونی که بود تو بودی و اونی که نبود من بودم ،

 یکی داشت و یکی نداشت ، اونی که داشت تو بودی و اونی که تو رو نداشت من بودم ،

 یکی خواست و یکی نخواست ، اونی که خواست تو بودی و اونی که بی تو بودن را نخواست من بودم ،

یکی آورد و یکی نیاورد ، اونی که آورد تو بودی و اونی که جز تو به هیچ کسی ایمان نیاورد من بودم ،

یکی برد و یکی نبرد ، اونی که برد تو بودی و اونی که دل به تو باخت من بودم ...

تقدیم به تو ...

گفتمش بي تو چه ميبايد کرد ؟

عکس رخساره ي ماهش را داد ..

گفتمش همدم شبهايم کو ؟

 تاري اززلف سياهش راداد ..

وقت رفتن همه روميبوسيد به من ازدور نگاهش راداد ..

يادگاري به همه داد و به من...

 انتظار سرراهش را داد

به که باید دل داد؟
به که باید پیوست؟
وبه چشمان که باید خندید؟
به نسیم گذرا به گل اطلسی و یاس سفید به کبوتر حرم یا به مهتاب خدا؟
به که باید پیوست؟
به عبور گل سرخ؟
یا به تکرار نگاه یا به برگ خزان دیده سرد؟
به که باید دل داد؟
به یکی مرد بزرگ یا به یک کودک شیطان و شرور یا به یک نغمه شاد به که باید پیوست؟
به یکی رود زلال یا به یک رشته پیچیده کوه یا به یک کوچ پر از عشق پرستوی قشنگ؟
به که باید خندید؟
به نگاه تو یک پروانه یا به یک شعله مستانه شمع یا به یک روشنی تار ودل دیوانه؟
به که باید خندید؟
به که باید پیوست؟

آنگاه که غرور کسی را له می کنی،

می رسد روزی که فریاد وفا را سر کنی

می رسد روزی که احساس مرا باور کنی

می رسد روزی که نادم باشی از رفتار خود

خاطرات رفته ام را مو به مو از بر کنی

می رسد روزی که تنها ماند از من یادگار

نامه های کهنه ای را که به اشکت تر کنی

می رسد روزی که صبرت سر شود در پای من

آن زمان احساس امروز مرا باور کنی

تا افق های دور دوست دارم

يه بغل گل رز با يه دنيا احساس با يه سبد ستاره، ميدم بهت، ببر سر

چهارراه بفروش سودش نصف نصف!

---

(نصيحت يك مادر دانا به دخترش) يادت باشه دنبال سه چيز ندو: مترو،

 اتوبوس و پسر، چون هر سه‌تاشون 10 دقيقه به 10 دقيقه دوباره

ميان!

---

(نصیحت یه پدر دانا به پسرش ) يادت باشه هيچ وقت بدون دردسر به

رختخواب نرو!

---

اگر روزي توانستي به پيروزي معنوي برسي، خواهي ديد كه پيروزي

مادي اهميتي ندارد. (فرانسوا ماري ولتر)

---

خورشيد هنگام طلوع راهي به روشني روز پيش پاي بندگان خدا

مي‌گذارد.

---

من تو دنیا فقط ۱۵ تا دوست دارم ... هفت آسمون، هفت دريا و يه دنيا!